Εργαστήριο Ιστορικού Αρχείου Νεοελληνικής και Διεθνούς Εκπαίδευσης
7o ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

 

Με ξεχωριστή ικανοποίηση αλλά και συγκίνηση προλογίζω την ηλεκτρονική αυτή έκδοση των πρακτικών του 7ου Επιστημονικού Συνεδρίου Ιστορίας Εκπαίδευσης με θέμα το γνωστό ερώτημα του Spencer (1885) «Ποια γνώση έχει την πιο μεγάλη αξία;»

 

Η ικανοποίηση που νιώθουμε όλοι - και ήταν πολλοί και σημαντικοί – οι συνεργάτες μου στο Εργαστήριο Ιστορικού Αρχείου Νεοελληνικής και Διεθνούς εκπαίδευσης είναι γιατί καταφέραμε να οργανώσουμε και να πραγματοποιήσουμε τα τελευταία 15 χρόνια επτά επιστημονικά συνέδρια –διεθνή ή με διεθνή συμμετοχή- Ιστορίας της Εκπαίδευσης. Είναι, όμως και πολύ μεγάλη η συγκίνηση γιατί αυτό το 7ο Συνέδριο είναι το τελευταίο, αφού από την 1- 9 -2014 θα είμαι πλέον συνταξιούχος.

 

Εύχομαι και ελπίζω τα επόμενα συνέδρια Ιστορίας Εκπαίδευσης να αναληφθούν και να πραγματοποιούνται πλέον από το επιστημονικό σωματείο των ιστορικών της εκπαίδευσης, δηλαδή την Ελληνική Εταιρεία Ιστορικών της Εκπαίδευσης (ΕΛ.Ε.Ι.Ε.)

 

Και στο παρόν 7ο Συνέδριο το οποίο πραγματοποιείται παρά την βαθιά οικονομική κρίση που «ακουμπά» ιδιαίτερα τις ανθρωπιστικές επιστήμες και τους λειτουργούς της, η συμμετοχή ξεπέρασε κάθε προσδοκία μας. Τους ευχαριστώ όλους για την συμμετοχή τους.

 

Το παραπάνω συνέδριο το συνδέσαμε με την επέτειο των 50 χρόνων από την Ίδρυση του Πανεπιστημίου Πατρών ( 11 Νοεμβρίου 1964). Για το λόγο αυτό, του συνεδρίου προηγήθηκε (Πέμπτη 26/6) στο Ξενοδοχείο ASTIR Πάτρας επετειακή εκδήλωση αφιερωμένη στην μεταρρύθμιση του 1964 και στο Πανεπιστήμιο Πατρών.

 

Την παραπάνω εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους εκλεκτοί συνάδελφοι ομιλητές (Χ. Κουλούρη , Δ. Κλάδης, Μ. Κασσωτάκης, Ι. Πυργιωτάκης), μέλη των πρώτων Διοικουσών Επιτροπών, πρώην Πρυτάνεις και τέως Υπουργοί Παιδείας ( Α. Κακλαμάνης, Μ. Γιανάκου, Ι. Βαρβιτσιώτης, Γ. Αρσένης, Α. Διαμαντοπούλου, Θ. Παπαθεοδώρου).

 

Το τελευταίο μας συνέδριο έγινε με την απουσία δυο ιδιαίτερα σημαντικών προσωπικοτήτων για την επιστήμη, την έρευνα, την κοινωνία, τον Ελλαδικό και Κυπριακό χώρο πρόκειται για τον Αλέξη Δημαρά και τον Χρήστο Θεοφιλίδη. Υπήρξαν και οι δύο διαλεχτοί φίλοι και τίμησαν με την παρουσία τους όλα τα συνέδριά μας προσδίδοντας σ’ αυτά ξεχωριστό κύρος. Σ’ αυτούς τους δύο ξεχωριστούς ανθρώπους είναι αφιερωμένα τα πρακτικά αυτού του Συνεδρίου ως ένα ελάχιστο αντίδωρο της τεράστιας προσφοράς τους στον τόπο και την επιστήμη απ’ όλα τα μετερίζια που βρέθηκαν.

 

Τέλος, θέλω κλείνοντας να ευχαριστήσω από καρδιάς όλους όσοι σήκωσαν το μεγάλο βάρος για την οργάνωση και πραγματοποίηση των τριήμερων εκδηλώσεων (επετειακή και Συνέδριο). Το μεγαλύτερο βάρος για την έκδοση των πρακτικών το επωμίστηκε ο στενός συνεργάτης μου Ευστράτιος Μαρίνος τον οποίο υπέβαλα σε «φρικτά βασανιστήρια»….

 

Πάτρα 20 -12- 2014

ΣΗΦΗΣ ΜΠΟΥΖΑΚΗΣ

© Copyright 2015 Εργαστήριο Ιστορικού Αρχείου
Internet Support - emile ®